Kiedy godzina postoju kosztuje kilka złotych, a wezwanie opiewa na 150–300 zł, w grę wchodzą dwa niezależne zarzuty wynikające z Kodeksu cywilnego oraz orzecznictwa sądowego.
Po pierwsze, zgodnie z art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego karę umowną można zastrzec wyłącznie na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego. Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach w wyroku w sprawie VII GC 455/24 stwierdził, że postanowienia regulaminu parkingu nakładające opłatę dodatkową z tytułu nieuiszczenia opłaty parkingowej są sprzeczne z art. 483 § 1 k.c. i w tej części nieważne na podstawie art. 58 § 1 i 3 k.c. Uczciwie trzeba jednak zaznaczyć, że gdy regulamin ujmuje kwotę jako stawkę czynszu najmu (np. 200 zł za dobę po upływie darmowego czasu), sąd może uznać ją za cenę usługi, a nie karę umowną (por. wyrok SO w Szczecinie II Ca 627/19).
Po drugie, postanowienia nakładające na konsumenta obowiązek zapłaty rażąco wygórowanej kary umownej w razie wątpliwości uważa się za niedozwolone postanowienia umowne (art. 385³ pkt 17 k.c.), a rażąco wygórowana kara umowna podlega zmniejszeniu przez sąd (art. 484 § 2 k.c.). Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku w sprawie IX C 157/19 uznał za niedozwolone postanowienie regulaminu parkingu przewidujące opłatę dodatkową w wysokości 300 zł za brak ważnego biletu umieszczonego za przednią szybą.
Podstawa prawna i źródła (korpus zamknięty)
- Art. 483 § 1, art. 484 § 2, art. 58 § 1 i 3 oraz art. 385³ pkt 17 Kodeksu cywilnego (Dz.U. 2026 poz. 795).
- Wyrok Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 24 października 2024 r., sygn. akt VII GC 455/24.
- Wyrok Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku, sygn. akt IX C 157/19.
- Wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie, sygn. akt II Ca 627/19.